Wskaźnik rentowności kapitału własnego — ile zysku netto generuje spółka na każdą złotówkę zainwestowaną przez akcjonariuszy
ROE (Return on Equity) to jeden z najważniejszych wskaźników efektywności finansowej spółki, obliczany jako: ROE = Zysk netto / Kapitał własny × 100%. Mówi, ile groszy zysku netto wypracowała spółka z każdej złotówki kapitału będącego własnością akcjonariuszy. ROE na poziomie 15% oznacza, że spółka generuje 15 gr zysku z każdej złotówki własnego kapitału.
Interpretacja ROE wymaga kontekstu branżowego. Banki i firmy finansowe operują z wysoką dźwignią i naturalnie osiągają wyższe ROE (często 10–20%). Producenci przemysłowi z dużą bazą aktywów rzeczowych mają ROE rzędu 8–15%. Firmy technologiczne z niskim kapitałem własnym i wysokimi marżami mogą wykazywać ROE powyżej 50%. Porównywanie ROE ma sens tylko w obrębie tej samej branży.
Rozkład ROE przez analizę DuPonta pozwala zrozumieć źródła rentowności: ROE = Marża netto × Rotacja aktywów × Mnożnik dźwigni finansowej. Wysoke ROE może wynikać z wysokiej marży (Apple), szybkiej rotacji aktywów (Walmart) lub dużej dźwigni finansowej (banki). Dwie spółki o ROE = 20% mogą mieć zupełnie inny profil ryzyka — jedna dzięki doskonałej marży, druga dzięki nadmiernemu zadłużeniu.
Trwale wysokie ROE (powyżej 15–20% przez wiele lat) jest jedną z cech spółek z trwałą przewagą konkurencyjną — tzw. economic moat. Warren Buffett regularnie podkreśla, że szuka spółek potrafiących utrzymać ROE powyżej 15% bez nadmiernego zadłużenia. Spółki odkupujące własne akcje (buyback) mogą zwiększyć ROE matematycznie, redukując mianownik, dlatego zawsze warto sprawdzić, czy wzrost ROE wynika z poprawy zysku, czy tylko ze zmniejszenia kapitału własnego.