Oscylator techniczny mierzący siłę i tempo zmian ceny w skali 0–100
RSI (Relative Strength Index) to jeden z najpopularniejszych wskaźników analizy technicznej, opracowany przez J. Wellesa Wildera w 1978 roku. Mierzy tempo i zmianę ruchów ceny, oscylując w przedziale 0–100. Standardowo obliczany jest dla okresu 14 sesji jako stosunek średniego wzrostu do sumy średniego wzrostu i średniego spadku: RSI = 100 − (100 / (1 + RS)), gdzie RS = średni wzrost / średni spadek z ostatnich 14 sesji.
Klasyczna interpretacja RSI opiera się na strefach wykupienia i wyprzedania. Odczyt powyżej 70 sygnalizuje, że rynek jest wykupiony — cena rosła zbyt szybko i może nastąpić korekta. Odczyt poniżej 30 wskazuje na wyprzedanie — cena spadała zbyt gwałtownie, co może zapowiadać odbicie. W silnych trendach RSI może jednak przez dłuższy czas utrzymywać się powyżej 70 lub poniżej 30, bez korekty.
Dywergencja RSI jest uważana za silniejszy sygnał niż samo przekroczenie 70/30. Dywergencja bycza: cena ustanawia nowe dno, ale RSI tworzy wyższe dno — momentum spada, oczekiwane odbicie. Dywergencja niedźwiedzia: cena bije nowe szczyty, a RSI tworzy niższe szczyty — mimo wzrostu ceny siła ruchu słabnie. W połączeniu z analizą wolumenu i poziomami wsparcia/oporu dywergencje RSI bywają trafnymi ostrzeżeniami.
RSI sprawdza się najlepiej na rynkach poruszających się w trendach bocznych lub na etapie korekty w trendzie. W bardzo silnych trendach wzrostowych regularne wchodzenie short przy RSI > 70 jest błędem — wskaźnik może tygodniami pozostawać w strefie wykupienia. Warto stosować RSI jako filtr uzupełniający inne sygnały: formacje świecowe, breakouty z formacji, poziomy Fibonacciego. Ślepe podążanie za jednym wskaźnikiem rzadko przynosi dobre rezultaty.