ADR (American Depositary Receipt)
Kwit depozytowy notowany na giełdach amerykańskich, reprezentujący akcje zagranicznej spółki
ADR (American Depositary Receipt), czyli amerykański kwit depozytowy, to instrument finansowy notowany na giełdach w USA (NYSE, NASDAQ, AMEX), który reprezentuje akcje spółki mającej siedzibę poza Stanami Zjednoczonymi. ADR emitowany jest przez bank depozytowy (np. JPMorgan, Citibank, Deutsche Bank), który trzyma oryginalne akcje zagranicznej spółki w depozycie, a w zamian wystawia kwity handlowane w dolarach na rynku amerykańskim. Dzięki ADR inwestorzy z USA mogą kupować akcje np. Nestlé, Toyoty czy HSBC bez potrzeby inwestowania bezpośrednio na rynkach zagranicznych.
Jeden ADR może odpowiadać jednej akcji zagranicznej, jej ułamkowi lub wielokrotności — zależy to od ustalonego przez bank depozytowy stosunku wymiany (ratio). Przykład: jeden ADR Alibaby (BABA) odpowiada ośmiu akcjom notowanym na giełdzie w Hongkongu. Cena ADR jest więc pochodną kursu akcji na rynku macierzystym, bieżącego kursu walutowego i stosunku wymiany. Arbitraż cenowy między ADR a akcją na rynku macierzystym jest na ogół szybko eliminowany przez profesjonalnych traderów.
Wyróżnia się trzy poziomy ADR. ADR Level I to najprostszy — handlowany na rynku OTC, bez pełnego raportowania SEC, ograniczone obowiązki informacyjne. ADR Level II i III są notowane na głównych giełdach (NYSE/NASDAQ), wymagają rejestracji w SEC i regularnych sprawozdań finansowych zgodnych ze standardami US GAAP lub IFRS. Level III pozwala spółce na pozyskiwanie kapitału od inwestorów amerykańskich poprzez publiczną emisję. Przy analizie warto sprawdzić, który poziom ma dany ADR — Level I oznacza niższy standard transparentności.
Dla polskiego inwestora ADR mogą być dostępne przez brokerów oferujących dostęp do rynku US. Posiadacz ADR ma prawo do dywidendy (wypłacanej w USD po przeliczeniu z waluty bazowej), ale głosowanie na walnym zwyczajowo obsługuje bank depozytowy. Należy zwrócić uwagę na opłaty depozytowe (custody fees), które bank pobiera od posiadaczy ADR — zazwyczaj 1–3 centy za kwit rocznie, potrącane automatycznie z dywidendy lub od salda rachunku. To drobny, ale realny koszt długoterminowego trzymania ADR.