CFD

CFD (Contract for Difference, kontrakt na różnicę kursową) to umowa między inwestorem a brokerem, w której rozliczeniu podlega różnica ceny instrumentu bazowego (akcji, indeksu, surowca, waluty) między momentem otwarcia a zamknięcia pozycji. Inwestor nigdy nie staje się właścicielem instrumentu bazowego — kupuje wyłącznie ekspozycję na zmianę jego ceny.

Główna zaleta CFD: możliwość zajmowania pozycji krótkich (zarabiania na spadkach) i używania lewara na praktycznie każdym instrumencie. Chcesz zagrać na spadek KGHM bez krótkiej sprzedaży na GPW? Otwierasz pozycję short CFD na KGHM. Chcesz mieć ekspozycję na złoto lub ropę bez futures? CFD. Dzięki temu CFD są dostępne przez platformy brokerów detalicznych jak XTB, eToro, Saxo Bank.

Koszty ukryte: CFD mają spread (różnica bid/ask), opłatę za overnight financing (swap) jeśli trzymasz pozycję przez noc, i potencjalnie prowizję. Te koszty kumulują się przy długoterminowym trzymaniu pozycji — CFD są narzędziem krótkoterminowym, nie inwestycyjnym. Trzymanie CFD na akcje przez rok jest zazwyczaj droższe niż kupno samych akcji.

Co inwestor może z tym zrobić? CFD mogą służyć do krótkoterminowego zabezpieczenia portfela (hedge) lub spekulacji na kierunek rynku bez angażowania dużego kapitału. Jeśli podejmujesz się handlu CFD, stosuj ścisłe zasady zarządzania ryzykiem: stop loss na każdej pozycji, nigdy nie ryzykuj więcej niż 1–2% kapitału na jeden trade i pamiętaj o statistykach — większość detalicznych traderów na CFD traci pieniądze.