Kontrakt futures

Kontrakt futures to standaryzowana umowa zobowiązująca dwie strony do kupna/sprzedaży określonego aktywa w z góry ustalonej dacie po z góry ustalonej cenie. W odróżnieniu od opcji — futures to zobowiązanie, nie prawo. Na GPW najpopularniejszy jest FW20 — kontrakt terminowy na WIG20. Jeden kontrakt FW20 to wartość indeksu pomnożona przez 20 zł.

Mechanizm: kupujesz FW20 przy WIG20 = 2300 pkt, depozyt zabezpieczający to np. 5 000 zł (ok. 11% wartości kontraktu). Wartość kontraktu = 2300 × 20 = 46 000 zł. Jeśli WIG20 wzrośnie o 100 pkt, zarabiasz 2 000 zł (100 × 20) — czyli 40% na depozycie. Jeśli spadnie — tracisz tyle samo. Codzienne rozliczenie mark-to-market: zyski i straty są codziennie doliczane/odejmowane od depozytu.

Zastosowania: (1) Spekulacja na kierunek rynku z lewarem. (2) Hedging portfela — masz portfel akcji polskich wart 100 000 zł i spodziewasz się korekty? Sprzedaj odpowiednią liczbę kontraktów FW20, by "zamrozić" wartość portfela bez sprzedawania akcji (co generuje podatek). (3) Arbitraż cenowy między kontraktem a rynkiem spot.

Co inwestor może z tym zrobić? Zanim zaczniesz handlować futures, przetrenuj na rachunku demonstracyjnym. Kluczowe jest zarządzanie depozytem — margin call (wezwanie do uzupełnienia depozytu) może cię zaskoczyć w czasie silnych ruchów. Futures na WIG20 mogą być użyteczne do krótkoterminowego zabezpieczenia portfela w czasie oczekiwanej zmienności (wyniki makro, FOMC, wybory).