Zniesienia Fibonacciego
Poziomy cenowe wyznaczane z proporcji ciągu Fibonacciego, używane jako wsparcia i opory
Zniesienia Fibonacciego (ang. Fibonacci retracements) to narzędzie analizy technicznej polegające na wyznaczeniu poziomów korekty trendu na podstawie proporcji matematycznych wywodzących się z ciągu Fibonacciego. Kluczowe poziomy to 23,6%, 38,2%, 50%, 61,8% i 78,6% poprzedniego ruchu cenowego. Najważniejszy jest poziom 61,8%, zwany "złotym podziałem" — matematycznie wynika z właściwości samego ciągu.
Jak stosować zniesienia w praktyce: zidentyfikuj wyraźny ruch trendu (np. wzrost z 100 zł do 160 zł), następnie narzędzie automatycznie wykreśla poziomy: 38,2% = 137,1 zł, 50% = 130 zł, 61,8% = 122,9 zł. Teoria mówi, że podczas korekty cena może zatrzymać się na jednym z tych poziomów i wznowić trend. Poziomy 38,2% i 61,8% są historycznie najczęściej respektowanymi przez rynek.
Zniesienia Fibonacciego zyskują na znaczeniu, gdy pokrywają się z innymi sygnałami technicznymi: poziomami wsparcia i oporu, strefami kongestii cenowej (miejsca, gdzie kurs wcześniej długo się poruszał), wartościami średnich kroczących EMA/SMA lub pivotami. Samotny poziom Fibonacciego to hipoteza — Fibonacci zbiegający się z EMA200 i historycznym wsparciem to już istotna strefa decyzji.
Krytycy narzędzia wskazują, że przy dowolnym wyborze punktu A i B można wyznaczyć poziomy, które "trafią" gdziekolwiek — to tzw. pułapka potwierdzenia (confirmation bias). Mimo to miliony traderów na świecie obserwuje te poziomy jednocześnie, co tworzy samospełniającą się przepowiednię: gdy wystarczająco wielu kupuje przy 61,8%, kurs rzeczywiście się tam zatrzymuje. Siła narzędzia wynika częściowo z jego popularności.