Dywersyfikacja

Dywersyfikacja to jedna z niewielu "darmowych lunchów" w inwestowaniu — przez połączenie aktywów o niskiej korelacji można zmniejszyć ryzyko portfela bez rezygnowania z oczekiwanej stopy zwrotu. Klasyczny przykład: portfel złożony wyłącznie z akcji CD Projekt był świetny do 2020 roku i katastrofalny w 2021. Portfel z CD Projekt + Dino + bank + spółka energetyczna reagowałby zupełnie inaczej.

Rodzaje dywersyfikacji: (1) Sektorowa — nie trzymaj wszystkiego w jednym sektorze; technologia i energetyka zazwyczaj nie idą w górę jednocześnie. (2) Geograficzna — GPW ma specyficzne ryzyko (polityczne, kursowe), mieszając z S&P500 czy rynkami azjatyckimi redukujesz zależność od jednego kraju. (3) Walutowa — aktywa w USD, EUR i PLN zachowują się różnie przy zmianach kursów. (4) Czasowa — kupowanie regularnie (DCA) zamiast jednorazowo to forma dywersyfikacji w czasie.

Pułapka nadmiernej dywersyfikacji (di-worsification): posiadanie 50 spółek nie jest dużo lepsze niż 20–25, a wymaga dużo więcej pracy analitycznej. Badania pokazują, że większość korzyści z dywersyfikacji osiąga się już przy 15–20 nieskorelowanych pozycjach. Więcej spółek to też ryzyko, że część z nich zostanie kupiona bez wystarczającej analizy.

Co inwestor może z tym zrobić? Zanim dodasz nową spółkę do portfela, sprawdź korelację — czy zachowuje się podobnie do tego, co już masz? Jeśli masz już PKO BP, dodanie Pekao to mała dywersyfikacja. Zamiast tego rozważ spółkę z innego sektora lub rynku. Coroczna analiza korelacji portfela to jedno z najpraktyczniejszych ćwiczeń inwestycyjnych.